Mr. Ardeshir Laroudi was born in 1944 in Tehran.
His obsession for sports in general was real evident from the early years. He attended the very first wrestling classes that were being held for the referees in Tehran in 1946 and received his international permit for the same function 10 years later.
In 1950 he attended a coaching class for football under the supervision of Monsieur Rukuff and a year later he scored 97 out of 100 to become the best apprentice in the football refereeing class!
Like most footballers in his home country Iran, Mr. Laroudi began his coaching career in a dirt lot with Afsar FC. He was one of the pioneers of modern coaching techniques in his native soil. At the time that most coaches required their players to only run up and down the field, Mr. Laroudi emphasized on technical and tactical ability of his players.
As result of his hard work and vision, his team in 1964 became Tehran’s Youth champions!
Many players who became heroes of Iranian football were Mr. Laroudi’s students!
But with all his achievements in refereeing and coaching, Mr. Laroudi’s hidden talent was something to reckon with. 
In 1967 he started his sports writing career covering the national wrestling championships in Tabriz. A year later his mentor Mr. Mehdi Dori who was the chief editor of Keyhan Varzeshi at the time gave him a genuine opportunity to also shine and start a football writing career.
His scholar/mentor affiliation with Mr. Dori continued even after Dori’s departure to America and shortly after Mr. Laroudi published his own daily sports paper in Tehran named Abrar Varzeshi in his mentor’s honor!
That was just the beginning. Today Mr. Laroudi is the chief editor of the first specialized daily paper dedicated to football named Jahane-football!
Mr. Laroudi has his own unique style of writing and by all accounts he is one of the most respected, renowned and triumphant sports writers in Iranian football history!
Mr. Laroudi’s motto is to always root for the attractive football!
He believes that football is the mirror image of life, and he honors life with magnificent written expressions in his articles!
Ardeshir is a member of AIPS and Iran’s Sports Press Association. He is currently the editor in chief of Jahanefootball daily newspaper.
Today we describe him as “Ostad” in Persian, meaning someone who has mastered his craft in what he does.

متولد 4 بهمن ماه سال 1322 در تهران، خیابان فروردین، کوچه درویش، پلاک 1،بزرگ شده سه راهی طرشت، خیابان نشاط و ساسان.
درس خوانده در دبستان کار و دبیرستان اسدآبادی زاگرس.
داور کشتی که اولین کلاس داوری را به سال 1343 در تهران سپری کرد و در سال 1353 دیپلم داوری بین المللی کشتی را هم گرفت.
به سال 1347 در اولین کلاس مربیگری فوتبال شرکت کرد و زیر نظر موسیو رایکوف یک دوره عملی و نظری 90 روزه را در زمان ریاست سرهنگ مصطفی مکری در فدراسیون ایران گذراند.
در سال 1348 شاگرد اول کلاس داوری فوتبال شد و از 100 نمره 97 نمره گرفت به گفته استاد نصیری این بهترین نمره ای بود که سراغ داشتم.
اردشیر از سال 1341 مربیگری را با تیم افسر در خیابان ساسان و زمین خاکیهاش شروع کرد. در مربیگری به کار با توپ و کسب مهارتهای تکنیکی اهمیت بیشتری می داد که در این سالها نوعی نوآوری بود. در آن سالها دویدن و دویدن و دویدن عنصر اصلی تمرین بود، نه کار با توپ و ارتقاء دادن تکنیک بازیکن.
قهرمانی در مسابقات فوتبال جوانان تهران به سال 1342 اولین دستاورد اردشیر لارودی بود. همکاری با باشگاه دارایی و سپاه راه آهن – بعد از تعطیلی باشگاه دارایی به سال 1347 در کارنامه لارودی به چشم می خورد.
قلم زدن را در سال 1345 آغاز کرد، به نوشتن گزارشهایی از مسابقات قهرمانی ایران که در تبریز برگزار می شد. کیهان ورزشی و سردبیری دانایش مهدی درّی از سال 1346 به لارودی فرصتهای بیشتری داد و کم کم اردشیر لارودی و نظریه هایش در زمینه کشتی از جمله بهترینها و مؤثرترین نوشته ها بود و هست.
اردشیر از این پس هیچ گاه از استاد درّی جدا نشد و همواره شاگرد وی باقی ماند. حتی بعد از آنکه مهدی درّی به آمریکا رفت و آرزوی انتشار یک روزنامه ورزشی را برای خود تبدیل به حسرتی بار نیامده کرد، لارودی همچنان شاگردوار آموزه های درّی را به کار گرفت و چون اولین روزنامه ورزشی را در ایران به راه انداخت (ابرار ورزشی) تازه تصور کرد که دینش را به معلمش ادا کرده است.
اردشیر لارودی در تیم راه آهن مربی سازنده شد. دهها بازیکن بزرگ فوتبال ایر ان هم خود به زبان خود از این می گویند که: آنچه از اردشیرخان آموختیم بعدها و بعدها از هیچکس نیاموختیم.
از دهه 40 اردشیر لارودی برای فوتبال زبانی قائل بود و با همین زبان – اشارات و قراردادهای حرکتی – بازیکنان فراوانی ساخت و پرداخت.
در نویسندگی فوتبال، اردشیر شیوۀ خاص خودش را دارد. همواره به اصل فوتبال می پردازد و جوانب آن را به دیگران وامی گذارد. لارودی می گوید: من بلد نیستم به کناره های زمین نگاه کنم. چشمان من فقط و فقط زمین را می بیند، حاشیه ها برای کسانی که در این بخش توانایی دارند.
شاید اردشیر می خواهد بگوید: هستند کسانی که نمی توانند اصل فوتبال و جوهر ناب فوتبال را ببینند. اینها باید به دیدن حواشی بپردازند.
اردشیر لارودی طرفدار فوتبال هنرمند هست وی فوتبال را تئاتر می داند، یک نمایش کامل که اتفاقا کامل و در حال تکمیل شدن است.
وی عضو ا.آی.پی.اس.، انجمن ملی مطبوعات ورزشی ایران و سردبیر روزنامه جهان فوتبال است.